Ttor

Zwarte Madonna’s of zwarte maagden werden vereerd in Europa, de Arabische wereld en India. In Europa komen ze voor in onder andere Frankrijk, Spanje, Italië, Polen. Voor dit aspect van de godin zijn vele verklaringen geopperd, zoals de symbolisering van de ‘donkere dagen’ van de nieuwe maan, of het doodsaspect van de godin, als heerseres van de onderwereld. Ook kan het symbool zijn van de vruchtbare aarde, of van het niet geopenbaarde mysterie van de baarmoeder of geboorte; het is de materie waarvan de ziel is gemaakt. De ‘zwarte Madonna’ is een voortzetting van de ‘zwarte’ vormen van godinnen zoals Cybele, Isis, Persephone, Inanna, Kali en anderen.
De zwarte maagd die het Christuskind op de schoot heeft, is een uitbeelding van de duisternis waarin het licht kan schijnen; dit komt naar voren in de verborgen kennis van het gnosticisme en de alchemie. Zij staat centraal in de alchemistische literatuur van de 12e en13e eeuw; grote kathedralen met de naam Notre Damedie in die periode werden gebouwd waren aan haar gewijd. Vaak waren hier al oudere cultusplaatsen waar een zwarte madonna werd vereerd, zoals het geval was met de grote kathedraal van Chartres. Onder deze kathedraal bevond zich in een grot de zwarte Notre Dame de Souterrain (Onze vrouwe van de onderwereld). Het labyrint op de vloer van deze kathedraal, waarover ingewijden de weg kunnen vinden door de draad te volgen, is eveneens een symbool van de oude, vrouwelijke Mysteriën van de godin.
Bij het Franse Noves (Bouches du Rhône) staat een standbeeld van een zwarte maagd waar zich ooit een tempel bevond die was gewijd aan Hekate.
Clovis, de eerste Christelijke koning van de Franken, maakt melding van een Zwarte Maagd in een dal in een bos, die werd beschermd door een leeuw en welpen. In Polen wordt Onze Vrouwe van Czestochowa vereerd, een vorm van Maria als Mater Dolorosa, ‘Moeder van Smarten’. Ze heeft een donkere huid, en twee evenwijdige littekens op haar gezicht. Jaarlijks maakt men een pilgrimage naar haar kerk. Zwitserland bezit de Zwarte Madonna van Einsiedeln. Volgens de legende dateert het begin van haar verering uit het jaar 853. Het beeld dat nu nog bestaat, is gemaakt in het jaar 1466.
Behalve de christelijke zwarte madonna’s werden er in vele culturen ‘Zwarte maagden’ of zwarte godinnen vereerd. In India was Kali een zwarte godin.
In onze tijd komt de zwarte Madonna in Zuid-Europa nog voor als manifestatie van Maria, de moeder van Jezus. Oorspronkelijk was de Zwarte Madonna de godin in de vorm van een heilige steen. Cybele werd vereerd als zwarte meteoriet: haar symbool is een zwarte steen. Ook Demeter, Artemis en Isis zijn bekend als Melaina of ‘De Zwarte’. De Afrikaanse Nana werd vereerd als zwarte maagd. Haar ondoorzichtige sluier verhulde het mysterie van het leven, net als de sluier van de Egytpische Isis of Neith.
Op Haiti wordt, in de voedoetraditie, een zwarte godin met de naam Ezili Danto vereerd. Haar kind is een dochter, en ze heeft geen man, maar vele minnaars. Ze heeft net als de Poolse Madonna littekens in het gezicht. Ze trouwt nooit, maar kan wel een spiritueel huwelijk met mensen aangaan, zowel met mannen als vrouwen. Ze werkt hard. Ze wordt snel boos, en haar boosheid manifesteert zich als een onweer.
Veel van deze godinnen zijn later opgegaan in de maagd Maria. De Efesische Diana werd uitgebeeld als zwarte godin; in Efese werd Maria in de vierde eeuw officieel tot Moeder van God uitgeroepen. Dergelijke beelden van de klein-Aziatische Artemis of Diana waren verspreid over een groot gebied langs de kust van de Middellandse Zee en tot diep in Azié. Men blijft ze echter noemen naar haar beroemde tempel in Ephese, die tot de zeven wereldwonderen behoorde. Een andere Klein-Aziatische godin die vaak in het zwart werd uitgebeeld was Cybele. Van haar bevond zich een zwart beeld in haar tempel, op de plaats waar nu het Vaticaan staat. De bedevaartsgangers die haar bezochten, kusten hier haar voet. De voet van het beeld was door deze vorm van verering sterk afgesleten. Dit gebruik is sinds de komst van de Roomse kerk overgenomen door Petrus, van wie nu een zwart beeld in het Vaticaan te vinden is. Het zwarte beeld van Cybele bevind zich tegenwoordig in de catacombe van een andere kerk in Rome.

http://www.nissaba.nl/godinnen/beschrxz.shtml